پیشکش به آنان که ستایش پروردگار را در بزرگداری آفریده او انگاشتند و نه در سلطه کورداوری و گورباوری: پیشگامان جنبش مجاهدین خلق ایران

نه تنها میهن خود را جهان را شاد میخواهم

نفس را دیده را اندیشه را آزاد میخواهم

به هر جا گر نظامی ضد انسان گشته پا برجا

به نام نامی انسان ز بن برباد میخواهم

ز جو تیغ و داغ و تاول چرکین گریزانم

فضای رویش و گل دادن و میلاد میخواهم

خداوند بهار و عشق و نور و زنبق و گندم

فراتر از شب و ویرانی و بیداد میخواهم

درین آمیزه سیمان و آهن قسمت خود را

کنار پنجره گلدانکی آباد میخواهم

چه شیرین است و روح افزا تبسم بر لب مردم

کویر تشنه را آکنده از شمشاد میخواهم

میان قمری و شاهین و طوفان و گل نسرین

نظامی دادگر پاینده چون پولاد میخواهم

نه تنها میهن خود را جهان را شاد میخواهم

نفس را دیده را اندیشه را آزاد میخواهم